ترکیب کد XML

قواعد ترکیب کد XML

قواعد ترکیب کد در XML بسیار ساده و منطقی هستند. یادگیری و استفاده از قواعد XML بسیار ساده است.

 

اسناد XML باید یک عنصر ریشه داشته باشند

این عنصر ریشه که والد تمام عناصر دیگر در سند است ، باید در تمام اسناد XML وجود داشته باشد :

<root>
  <child>
    <subchild>.....</subchild>
  </child>
</root>

در این مثال عنصر <note> ، عنصر ریشه است:

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<note>
  <to>خرضونه خانم</to>
  <from>خرضو خان</from>
  <heading>یادآور</heading>
  <body>گرد نخود یادت نره </body>
</note>

 

پرولوگXML

این خط از کد را پرولوگ XML می نامیم :

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>

پرولوگ XML اختیاری است. اگر وجود داشته باشد ، باید در ابتدای سند بیاید.
اسناد XML می توانند حاوی کاراکترهای بین المللی باشند ، مانند کاراکترهای نروژی øæå و یا فرانسوی êèé.
برای جلوگیری از ارورهای احتمالی ، یا باید رمزگذاری کاراکتر را مشخص کنید و یا فایل های XML  را به صورت UTF-8 ذخیره کنید. رمزگذاری پیش فرض اسناد XML بر پایه استاندارد UTF-8 است. استاندارد UTF-8 همچنین رمزگذاری پیش فرض برای HTML5، CSS، JavaScript،  PHP و SQL می باشد.

 

تگ پایان در عناصر XML

در XML قرار ندادن تگ پایان ، غیرمجاز است. هم عناصر در زبان XML باید دارای تگ پایان باشند.

<p>این یک پاراگراف است</p>
<br />


نکته! پرولوگ XML تگ پایان ندارد. این یک ارور نیست چون پرولوگ بخشی از سند XML نیست.

حساسیت به کاراکتر در تگ های XML

تگ های XML به بزرگی و کوچکی کاراکتر ها حساس هستند. با این حساب تگ <Letter> با تگ <letter> متفاوت است.
شروع کردن و پایان دادن به تگ ها باید با همان کاراکترها انجام شود.

<message>این تگ صحیح است.</message>
<Message>این تگ غلط است.</message>

 

تو در تو بودن عناصر در XML

در HTML ممکن است عناصری را ببینید که بطور نامناسب تو در تو نوشته شده باشند:

<b><i>متن هم ضخیم و هم خمیده است.</b></i>

در XML عناصر باید بطور مناسب تو در تو نوشته شده باشند:

<b><i> متن هم ضخیم و هم خمیده است </i></b>

در مثال بالا ، مفهوم "تو در تو نوشته شدن مناسب" این است که چون عنصر <i> داخل عنصر <b> باز شده است ، پس روش صحیح این است که در داخل <b> پایان یابد.

 

علات کوتیشن در مقدار هر مشخصه XML

عناصر XML نیز مانند HTML می توانند دارای مشخصه هایی با نام/مقدار باشند. در XML ، مقدار مشخصه باید در علامت کوتیشن قرار گیرد:

<note date="12/11/2007">
  <to>Tove</to>
  <from>Jani</from>
</note>

 

کاراکترهای خاص در XML

برخی کاراکتر ها در XML معنای خاصی دارند.
اگر شما یک کاراکتر "<" را در داخل یک عنصر XML قرار دهید ، ایجاد خطا خواهد کرد. زیرا این کاراکتر به عنوان شروع یک عنصر جدید تلقی خواهد شد.
مثال زیر در XML  خطا ایجاد خواهد کرد:

<message>salary < 1000</message>

برای جلوگیری از چنین خطایی باید کاراکتر "<"  را با نام نهادی آن جایگزین کنیم:

<message>salary &lt; 1000</message>

در XML ، پنج نام نهادی از پیش تعریف شده برای کاراکترهای خاص وجود دارد :

 

 less than

<

  &lt;

 greater than

>

  &gt; 

 ampersand

&

  &amp;

 apostrophe

'

  &apos;

 quotation mark

"

  &quot;

 

فقط استفاده از کاراکترهای < و & در داخل عناصر XML غیر مجاز است. اما عادت خوبی است اگر > را هم با &gt; جایگزین کنیم.

 

کامنت ها در XML

ترکیب کد کامنت ها در XML دقیقا مانند همان مورد در HTML است:

<!-- This is a comment -->

استفاده از دو خط تیره پشت سر هم در داخل کامنت های XML مجاز نیست.

<!—این یک کامنت  -- غلط است  -->

 

فضای فاصله در XML

در زبان XML فضای فاصله بین کاراکترها کوتاه نمی شود. در صورتی که در HTML همه فضاهای خالی فاصله به یک فضای فاصله تبدیل می شوند.

XML:     Good morning               IRAN
HTML:     Good morning IRAN

 

ذخیره سازی خطوط جدید در XML

اپلیکیشن های ویندوز خطوط جدید کد را به عنوان CR و LF ذخیره می کنند.
Unix و Mac OSX از LF استفاده می کنند.
سیستم های قدیمی Mac از CR استفاده می کنند.
و XML برای ذخیره سازی خطوط جدید کد از LF استفاده می کنند.

 

اسناد صحیح XML

اسناد XML که با رعایت اصول بالا تشکیل شده باشد ، اسناد صحیح XML می گویند.

نظر شما

مقالات و دروس

به خبرنامه مدرسه طراحی وب ایران بپیوندید

   
   
عضویت
پیام تستی برای گروه نرم افزاری وب مهراز